Πόνος στις αρθρώσεις: αιτίες, συμπτώματα, θεραπεία

Αιτίες έντονου πόνου στις αρθρώσεις. Τι να κάνετε αν πονάνε οι αρθρώσεις σας;

Πόνος στις αρθρώσεις

Ο πόνος στις αρθρώσεις (ή όπως αποκαλείται επίσης - αρθραλγία) είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα στη διάγνωση πολλών ασθενειών. Είναι η πρώτη που λέει ότι έχουν αρχίσει να συμβαίνουν σοβαρές αλλαγές στη σύνδεση των οστών. Ο πόνος στις αρθρώσεις δεν συνοδεύεται πάντα από οίδημα, καμπυλότητα, έντονο πόνο κατά την ψηλάφηση ή ερυθρότητα. Ο ασθενής επίσης δεν παραπονιέται για σημαντικούς περιορισμούς στην κινητικότητα των μεγάλων αρθρώσεων. Συμβαίνει επίσης ότι ακόμη και μια ακτινογραφία δεν αποκαλύπτει σημάδια φλεγμονής. Ωστόσο, αυτό δεν καθιστά τον πόνο στις αρθρώσεις ένα αβλαβές σύμπτωμα: μπορεί να υποδεικνύει σοβαρές οργανικές βλάβες, ακόμη και παθολογίες που δεν έχουν καμία σχέση με την κατάσταση της ίδιας της άρθρωσης.

Όπως δείχνουν οι στατιστικές, ο έντονος πόνος στις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών αρχίζει να ενοχλεί κάθε δεύτερο άτομο ηλικίας 40-50 ετών. Οι μυοσκελετικές διαταραχές εμφανίζονται ακόμη πιο συχνά σε άτομα άνω των 70 ετών - στο 90% των περιπτώσεων.

Αιτίες πόνου στις αρθρώσεις

Αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία

Πιθανές αιτίες πόνου περιλαμβάνουν αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία στις αρθρώσεις: ο ιστός του χόνδρου γίνεται λεπτότερος και χάνει την ελαστικότητα, γεγονός που οδηγεί σε πόνο και δυσκαμψία στην κίνηση. Επιπλέον, παράγεται όλο και λιγότερο αρθρικό υγρό, το οποίο γεμίζει την «κάψουλα» γύρω από τη σύνδεση του οστού και λιπαίνει την άρθρωση.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επαφή με τις επιφάνειες των αρθρώσεων και η άρθρωση μπορεί να φθαρεί. Χωρίς επαρκή προστασία και υποστήριξη του χόνδρου, μπορεί να αναπτυχθεί οστεοαρθρίτιδα και άλλες καταστάσεις που σχετίζονται με οξύ πόνο. Η διαδικασία των αλλαγών στις αρθρώσεις που σχετίζονται με την ηλικία επιδεινώνεται από την κακή διατροφή, τον αδύναμο μυϊκό τόνο, τους προηγούμενους τραυματισμούς, τον καθιστικό τρόπο ζωής ή, αντίθετα, την υπερβολική σωματική δραστηριότητα. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα προβλήματα των αρθρώσεων που σχετίζονται με την ηλικία συχνά επιδεινώνονται το φθινόπωρο και την άνοιξη.

Φυσική δραστηριότητα

Ως ανεξάρτητος λόγος μπορεί να θεωρηθεί η αυξημένη σωματική δραστηριότητα, κατά την οποία μπορεί να εμφανιστεί πόνος ή οξύς πόνος στις αρθρώσεις ακόμη και σε νεαρά άτομα. Η εντατική προπόνηση στο όριο απόδοσης και η σκληρή σωματική εργασία έχουν αρνητικό αντίκτυπο στο μυοσκελετικό σύστημα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει τραυματισμός, το υπερβολικό στρες μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τη ροή του αίματος στην αρθρική επένδυση που περιβάλλει την άρθρωση. Ως αποτέλεσμα, ο ιστός του χόνδρου δεν λαμβάνει πλέον «τροφή» και γίνεται πιο λεπτός χωρίς να είναι δυνατή η κανονική αναγέννηση.

Αυτό το πρόβλημα αντιμετωπίζουν συχνά επαγγελματίες αθλητές και άτομα ορισμένων επαγγελμάτων - οικοδόμοι, ανθρακωρύχοι, μηχανικοί κ.λπ.

ασθένειες

Διάφορες ασθένειες μπορούν επίσης να «επηρεάσουν» τις αρθρώσεις. Ο πόνος στις αρθρώσεις είναι επομένως συχνά ένδειξη ρευματικών διεργασιών στις οποίες επηρεάζεται ο συνδετικός ιστός του σώματος. Σε αυτή την περίπτωση, το σύνδρομο πόνου είναι έντονο το πρωί και τείνει να μειώνεται το βράδυ. Οι άνθρωποι αισθάνονται την πιο έντονη ενόχληση στις μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών. Το πρωί ο ασθενής υποφέρει συχνά επειδή δεν μπορεί να σηκωθεί αμέσως και να περπατήσει γρήγορα - το σώμα του είναι άκαμπτο.

Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν πόνο στις αρθρώσεις αφού πάσχουν από φλεγμονώδη μυοσκελετική διαταραχή. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει απλώς να περιμένετε έως ότου η ενόχληση υποχωρήσει από μόνη της.

Εάν ο πόνος είναι παροξυσμικός, εμφανίζεται απροσδόκητα, αυξάνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και διαρκεί αρκετές ημέρες, ενώ πονάει μόνο μία άρθρωση στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού, μπορεί να υποψιαστεί κανείς ουρική αρθρίτιδα, κατά την οποία κρύσταλλοι ουρικού οξέος συσσωρεύονται στις δομές της άρθρωσης.

Εάν ο πόνος αυξάνεται πολύ αργά, η φλεγμονώδης διαδικασία έχει επηρεάσει την περιοχή της πυέλου και τα γόνατα, τα συμπτώματα αυξάνονται κατά τη σωματική εργασία και γίνονται πιο αδύναμα τη νύχτα, η ύποπτη διάγνωση είναι «παραμορφωτική οστεοαρθρίτιδα».

Οι μολυσματικές ασθένειες είναι επίσης μεταξύ των αιτιών του πόνου στις αρθρώσεις. Για παράδειγμα, οι εντερικές ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα στα οποία πονάνε όλες οι αρθρώσεις του σώματος. Η κινητικότητα σε αυτά παραμένει, αλλά το δυσάρεστο σύμπτωμα διαρκεί αρκετές ημέρες.

Εάν υπάρχουν χρόνιες εστίες μόλυνσης στο ανθρώπινο σώμα, αυτό μπορεί επίσης να οδηγήσει σε πόνο στις αρθρώσεις.

Ο κατάλογος των λιγότερο κοινών αιτιών πόνου στις αρθρώσεις είναι μακρύς και περιλαμβάνει:

• εξάρτηση από τον καιρό.
• δηλητηρίαση από βαρέα μέταλλα.
• μακροχρόνια χρήση ορισμένων φαρμάκων.
• μετα-αλλεργικές αντιδράσεις?
• ψυχοσωματικές διαταραχές.

Ταξινόμηση του πόνου στις αρθρώσεις

Υπάρχουν διαφορετικές ταξινομήσεις του πόνου στις αρθρώσεις. Σύμφωνα με το κριτήριο εντοπισμού, γίνεται διάκριση μεταξύ:

• Μονοαρθραλγία – στην περίπτωση αυτή επηρεάζεται μόνο μία άρθρωση.
• Ολιγοαρθραλγία - διαφορετικές αρθρώσεις πονάνε ταυτόχρονα, αλλά όχι περισσότερες από τέσσερις.
• Πολυαρθραλγία – προβλήματα εμφανίζονται σε περισσότερες από 4 αρθρώσεις του σώματος.

Ανάλογα με τον τύπο της βλάβης, η παθολογία μπορεί να είναι μη φλεγμονώδους και φλεγμονώδους χαρακτήρα. Οι μεταφλεγμονώδεις αρθραλγίες και οι ψευδοαρθραλγίες χωρίζονται σε ξεχωριστές ομάδες.

Ο πόνος στις αρθρώσεις εμφανίζεται υπό διαφορετικές συνθήκες. Ένα άτομο αισθάνεται πόνο που ξεκινά από την αρχή της κίνησης - όταν προσπαθεί να αλλάξει τη θέση των άκρων, να σηκωθεί ή να περπατήσει με διαφορετική ταχύτητα. Ο νυχτερινός πόνος εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της νύχτας όταν ένα άτομο ξεκουράζεται. Τέτοια παράπονα συχνά προκαλούν διαταραχές ύπνου και επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής. Ο αναφερόμενος πόνος μπορεί να γίνει αισθητός σε μέρη όπου στην πραγματικότητα δεν υπάρχει επώδυνη απόκλιση από την κανονική κατάσταση. Υπάρχει επίσης μηχανικός πόνος που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή μετά την εκτέλεση ορισμένων ασκήσεων ή δραστηριοτήτων.

Επιπλέον, ο πόνος στις αρθρώσεις είναι διαφορετικής φύσης. Αυτοί είναι:

• θαμπό και αιχμηρό?
• μόνιμη και προσωρινή?
• αδύναμη, μέτρια και έντονη.

Αυτή η ταξινόμηση είναι σε μεγάλο βαθμό υποκειμενική και εξαρτάται από τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά του ανθρώπινου σώματος.

Διάγνωση πόνου στις αρθρώσεις

Για να καταλάβετε γιατί πονάνε οι αρθρώσεις των ποδιών και των χεριών σας, πρέπει να επισκεφτείτε έναν γιατρό. Ο γιατρός συνταγογραφεί μια σειρά από διαγνωστικές διαδικασίες στον ασθενή. Αρχικά, πραγματοποιούνται εργαστηριακές εξετάσεις:

• Γενική εξέταση αίματος. Σας επιτρέπει να εντοπίζετε αποκλίσεις, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο της βλάβης της άρθρωσης και τη σοβαρότητά της.
• Βιοχημική εξέταση αίματος. Σε περίπτωση φλεγμονής των αρθρώσεων, εξετάζουν τα επίπεδα C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, ινωδογόνου, ολικής πρωτεΐνης, οροοειδούς, αντίδρασης διφαινυλαμίνης, καθώς και ορισμένους άλλους δείκτες που επιβεβαιώνουν μια ρευματική διάγνωση.

Επιπλέον, μπορούν να συνταγογραφηθούν οι ακόλουθες εξετάσεις:

• Ακτινογραφία. Σε περίπτωση επώδυνων αρθρώσεων, είναι επιτακτική ανάγκη, καθώς χωρίς φωτογραφίες ο γιατρός δεν μπορεί να πραγματοποιήσει διαφορική διάγνωση και να εκτιμήσει τον βαθμό βλάβης στο σκελετικό σύστημα.
• Αξονική τομογραφία. Χρησιμοποιείται για την εξέταση της θέσης των τραυματισμένων ή φλεγμονωδών περιοχών των οστών.
• Η υπερηχογραφική εξέταση είναι μια προσιτή διαγνωστική μέθοδος που περιγράφει λεπτομερώς την άρθρωση και τους παρακείμενους ιστούς.
• Πυκνομετρία. Ένας άλλος τύπος διαγνωστικού που δείχνει πόση οστική πυκνότητα διατηρείται. Χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης.
• Αρθροσκόπηση. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, ο ειδικός εξετάζει οπτικά τη δομή της άρθρωσης, τη δομή της, παίρνει ένα δείγμα ιστού από την επιθυμητή περιοχή. Σάρωση ραδιονουκλεϊδίων (ραδιοϊσότοπα). Αποτελεσματικό στα αρχικά στάδια των παθήσεων των αρθρώσεων.
• Αρθρογραφία. Ο γιατρός εγχέει ειδικά σκιαγραφικά μέσα στην άρθρωση (δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σκιαγραφικά μέσα). Η αλλαγή στην αρχική εικόνα του δίνει την ευκαιρία να εκτιμήσει την παρουσία προσβεβλημένων τμημάτων σε δυσπρόσιτα σημεία της άρθρωσης.

Εάν ο γιατρός το κρίνει απαραίτητο, πραγματοποιείται βιοψία - διαγνωστική αφαίρεση κυττάρων από την πληγείσα περιοχή.

Θεραπεία του πόνου των αρθρώσεων

Η θεραπεία της αρθραλγίας θα είναι αποτελεσματική μόνο εάν οι γιατροί ανακαλύψουν την αιτία του συμπτώματος και προσδιορίσουν ποια ασθένεια υποδεικνύει. Για την ανακούφιση της φλεγμονής, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφηθεί:

• Χονδοπροστατευτικά – επιβραδύνουν την εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας, εμποδίζουν την περαιτέρω καταστροφή του αρθρικού χόνδρου και μειώνουν τη φλεγμονή. Ένα παράδειγμα ενός πολύ γνωστού φαρμάκου αυτής της ομάδας είναι ένα φάρμακο που περιέχει γλυκοζαμίνη και θειική χονδροϊτίνη. Τα συστατικά ενεργοποιούν τις αναγεννητικές διεργασίες στον χόνδρο, με αποτέλεσμα ο πόνος σταδιακά να εξαφανίζεται και η κατάσταση του ασθενούς να βελτιώνεται.
• μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα - εξαλείφουν τον πόνο, αποτρέπουν την εξάπλωση φλεγμονωδών αντιδράσεων, ομαλοποιούν τη θερμοκρασία του σώματος.
• Μυοχαλαρωτικά – για ελαχιστοποίηση της ακαμψίας των σκελετικών μυών.
• αντιβακτηριακά φάρμακα - χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αρθρίτιδας μολυσματικής φύσης.
• Συμπλέγματα βιταμινών-μετάλλων – οι βιταμίνες D, A, E, C, ομάδα Β είναι απαραίτητες για τη φυσιολογική λειτουργία των αρθρώσεων και την ταχεία ανάκτησή τους. Το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το σελήνιο είναι επίσης σημαντικά.
• Τα ορμονικά φάρμακα - στεροειδή - χρησιμοποιούνται για σοβαρή και σοβαρή φλεγμονή όταν η θεραπεία με μη στεροειδή φάρμακα είναι αναποτελεσματική.

Παράλληλα με τη λήψη χαπιών και την ενδομυϊκή και ενδοφλέβια χορήγηση φαρμάκων, μπορεί να συνταγογραφηθούν στον ασθενή θερμαντικές, αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις αλοιφές και κρέμες.

Εάν ο πόνος είναι αφόρητος, μπορεί να πραγματοποιηθεί νευρικός αποκλεισμός. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά φάρμακα που θα σας βοηθήσουν να ξεχάσετε τα συμπτώματα του πόνου για λίγο.

Άλλες μέθοδοι για τη θεραπεία του πόνου στις αρθρώσεις περιλαμβάνουν:

• φυσιοθεραπεία?
• Μασάζ;
• χειρωνακτική θεραπεία?
• μηχανοθεραπεία;
• κοινή έλξη με ειδικό εξοπλισμό.
• Διατροφή.

Οι φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες ενδείκνυνται για τον ασθενή:

• θεραπεία κρουστικών κυμάτων?
• θεραπεία λέιζερ?
• φωνοφόρηση;
• μυοδιέγερση;
• θεραπεία με μαγνητικό πεδίο και άλλα.

Ένα φάρμακο που περιέχει γλυκοζαμίνη και θειική χονδροϊτίνη για τον πόνο στις αρθρώσεις

Ένας αριθμός φαρμάκων που περιέχουν γλυκοζαμίνη και θειική χονδροϊτίνη έχουν σχεδιαστεί ειδικά για την επίλυση προβλημάτων υγείας των αρθρώσεων.

Τα φάρμακα που περιέχουν γλυκοζαμίνη και θειική χονδροϊτίνη ανήκουν στην ομάδα των χονδροπροστατευτικών, δηλαδή φαρμάκων που εμποδίζουν την καταστροφή του χόνδρινου ιστού στις αρθρώσεις, που μπορεί να συσχετιστεί, μεταξύ άλλων, με αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία και αυξημένη φυσική δραστηριότητα. Τα χονδροπροστατευτικά βοηθούν στην αποκατάσταση των αρθρώσεων, ανακουφίζουν από τη φλεγμονή και τον πόνο και αποτρέπουν την περαιτέρω ανάπτυξη της νόσου. Η σειρά φαρμάκων, η οποία περιλαμβάνει γλυκοζαμίνη και θειική χονδροϊτίνη, όχι μόνο ανακουφίζει από τα συμπτώματα, αλλά δρα και άμεσα στην αιτία του πόνου και της δυσκαμψίας των αρθρώσεων.

Χειρουργική αντιμετώπιση του συνδρόμου πόνου

Σε πολύπλοκες περιπτώσεις, δεν είναι δυνατό να εξαλειφθεί ο πόνος σε μία ή περισσότερες αρθρώσεις ταυτόχρονα με τη χρήση μη επεμβατικών μεθόδων. Στη συνέχεια συνιστάται στον ασθενή χειρουργική επέμβαση. Θα μπορούσε να είναι:

• αρθροσκοπικός καθαρισμός - ο χειρουργός κάνει μικροσκοπικές τομές και μέσω αυτών αφαιρεί νεκρό ιστό από την κοιλότητα της άρθρωσης. Κατά την επέμβαση χρησιμοποιούνται σύγχρονες ενδοσκοπικές συσκευές.
• Παρακέντηση - χρησιμοποιώντας μια ειδική βελόνα, ο γιατρός αφαιρεί το συσσωρευμένο υγρό από την άρθρωση.
• περιαρθρική οστεοτομία – για να μειώσει το φορτίο και να βελτιώσει την κινητικότητα της προσβεβλημένης άρθρωσης, ο γιατρός λιμάρει τα οστά της άρθρωσης έτσι ώστε να αναπτυχθούν μαζί σε μια συγκεκριμένη γωνία.
• Η ενδοπροσθετική είναι μια πολύ σοβαρή επέμβαση που χρησιμοποιείται μόνο όταν δεν είναι πλέον δυνατή η αποκατάσταση της άρθρωσης και στη θέση της τοποθετείται πρόθεση.

Ο γιατρός αποφασίζει μεμονωμένα ποια μέθοδος αντιμετώπισης του πόνου στις αρθρώσεις ενδείκνυται για έναν συγκεκριμένο ασθενή, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, το ιατρικό ιστορικό, τα συμπτώματα και ορισμένους άλλους παράγοντες.

Πρόληψη

Για να αποφύγετε βλάβη στις αρθρώσεις, πρέπει να δώσετε τη μέγιστη προσοχή στη σωστή διατροφή. Η καθημερινή σας διατροφή πρέπει να περιέχει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες και μέταλλα. Θα πρέπει να αποφεύγετε το πρόχειρο φαγητό, να περιορίζετε την κατανάλωση κρέατος σε 2-3 φορές την εβδομάδα και να μεταβείτε σε πιάτα με ψάρι - αυτό έχει θετική επίδραση στη λειτουργία του μυοσκελετικού συστήματος.

Είναι επίσης σημαντικό:

• μην κρυώνεις υπερβολικά?
• οδηγήστε έναν μέτρια ενεργό τρόπο ζωής.
• εγκαταλείψτε τις κακές συνήθειες.
• κοιμηθείτε τουλάχιστον 8 ώρες την ημέρα.
• Κάντε τακτικές βόλτες στον καθαρό αέρα.
• Αποφύγετε να παραμένετε σε μια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Εάν εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα στην άρθρωση, απαιτείται εξέταση. Εάν υποψιάζεστε μια φλεγμονώδη διαδικασία, δεν πρέπει να κάνετε αυτοθεραπεία.